นิทรรศการกลุ่มโดยศิลปิน ซิซิ อู, โดรา การ์เซีย, นิสิตสามย่าน, ห้องสมุดประชาชี, ปรัชญา พิณทอง, นาเดีย เกอร์รูอี และ ไว อิพ พาคนดูไปเพ่งพินิจควันหลงของความแรงกล้าทางการเมือง ไม่ใช่ในฐานะที่มันเป็นอุบัติการณ์ แต่ในฐานะสิ่งที่หลงเหลืออยู่ ในฐานะสนามอารมณ์ที่ยืนหยัด เป็นห้วงเวลาที่ถูกสถิตมากกว่าถูกทิ้งไว้ข้างหลัง เมื่อเหตุการณ์นี้ยืดขยายเกินชั่วขณะที่ถูกจำกัดขอบเขตของมันออกไป มันจึงเล็ดลอดเข้าไปอยู่ในตัวแสดงการรับรู้อื่นๆ ไม่ว่าจะความสิ้นกำลัง การเจรจา และการปรับเทียบการใช้ชีวิตใหม่ทุกวันทั้งที่อยู่ด้วยกันและแยกกันอยู่