Bangkok Kunsthalle ตั้งอยู่ในอาคารไทยวัฒนาพานิช ซึ่งเคยเป็นโรงพิมพ์ชั้นนำแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ ก่อนจะถูกทิ้งร้างหลังเกิดเหตุไฟไหม้ในปี พ.ศ. 2544 และถูกชุบชีวิตให้กลายเป็นพื้นที่ศิลปะเชิงทดลองที่ขับเคลื่อนโดยกลุ่มศิลปินตั้งแต่การปรับเปลี่ยนพื้นที่ไปจนถึงการสร้างสรรค์งานศิลปะเพื่อนำเสนอต่อสังคม เน้นนำเสนอผลงานหลากหลายรูปแบบของศิลปินทั้งชาวไทยและต่างชาติ ไม่ว่าจะเป็นงานภาพยนตร์ ดนตรี ภาพถ่าย ศิลปะการแสดง วรรณกรรม สถาปัตยกรรม และงานศิลปะแนวทดลองอื่นๆ โดยจะจัดนิทรรศการประมาณ 4 ครั้งต่อปี

Over The Influence Bangkok หรือ OTI Bangkok คือแกลเลอรีศิลปะร่วมสมัยที่เปลี่ยนอาคารเก่าใกล้วงเวียนโอเดียน เยาวราช ให้เป็นพื้นที่จัดแสดงผลงานศิลปะระดับโลกที่หมุนเวียนตลอดทั้งปี ทั้งผลงานจากศิลปินระดับโลกและศิลปินไทยหน้าใหม่ที่น่าจับตา โดยพื้นที่ทั้ง 5 ชั้นถูกออกแบบให้รองรับงานศิลปะหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่ภาพวาด กราฟิก ไปจนถึงงานจัดวางและศิลปะเชิงทดลอง เน้นนำเสนอศิลปะที่เข้าถึงง่ายแต่ทรงพลัง รวมถึงมีพื้นที่บนดาดฟ้าซึ่งใช้เป็นพื้นที่กิจกรรมพิเศษและชมวิวเมือง

The Shophouse 1527 คือโปรเจ็กต์ทดลองที่เปลี่ยนตึกแถวเก่าเลขที่ 1527 กลางชุมชนสามย่าน ให้กลายเป็นพื้นที่สร้างสรรค์ชั่วคราว โดยทีม Cloud-floor และ IF (Integrated Field) อาคารมีทั้งหมด 3 ชั้น ชั้นล่างเป็นบาร์เครื่องดื่มที่ออกแบบเมนูตามธีมนิทรรศการ ส่วนชั้น 2 และ 3 ใช้จัดแสดงนิทรรศการหมุนเวียน เปิดพื้นที่ให้ศิลปิน สถาปนิก และครีเอทีฟจากหลากวงการมาทดลองแนวคิดใหม่ๆ ผ่านผลงานศิลปะจัดวาง เสียง และสื่อผสมหลากรูปแบบ

แกลเลอรีภาพถ่ายแห่งนี้ตั้งอยู่ในย่านถนนปั้น ใกล้กับวัดศรีมหาอุมาเทวี หรือ วัดแขก ก่อตั้งโดย มานิต ศรีวานิชภูมิ ศิลปินภาพถ่ายระดับแถวหน้าของไทย ตัวอาคารเป็นตึกแถวเก่าที่ได้รับการบูรณะอย่างพิถีพิถัน โดยได้แรงบันดาลใจจากร้านถ่ายรูปในอดีต ที่ผู้คนสามารถเดินเข้าไปเลือกชมภาพถ่ายที่มีลายเซ็นศิลปินได้อย่างอิสระ

ชั้นล่างของแกลเลอรีคือพื้นที่จัดแสดงผลงานของมานิต ส่วนชั้นบนเป็นพื้นที่จัดนิทรรศการหมุนเวียนของศิลปินทั้งหน้าเก่าและใหม่ รวมถึงโปรเจกต์ Seeking Forgotten Masters of Photography ที่ชวนค้นหาช่างภาพที่โลกลืม พร้อมโซนหนังสือที่มีทั้งงานศิลปะ ภาพถ่าย และหนังสือสายจิตวิญญาณเกี่ยวกับศาสนาฮินดู พุทธ ตันตระ ชามาน

อาร์ตแกลเลอรีและโชว์รูมเฟอร์นิเจอร์ดีไซน์ร่วมสมัยในซอยลึกย่านพระโขนง เดิมทีอาคารคอนกรีตสูง 7 ชั้นแห่งนี้เคยเป็นโกดังเก่า ก่อนถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นพื้นที่ที่มีความยืดหยุ่น พร้อมรับการใช้งานที่เปลี่ยนแปลงได้เสมอ จุดเด่นของอาคารคือฟาซาดแบบพิกเซลที่ช่วยนำแสงธรรมชาติสู่ภายใน ออกแบบโดย Jun Sekino สถาปนิกจาก Junsekino Architect and Design

ชั้น 1 ของอาคารเปิดเป็นพื้นที่จัดแสดงงานศิลปะหมุนเวียนควบคู่กับโชว์รูมเฟอร์นิเจอร์ที่จัดวางร่วมกับงานศิลปะเสมือนเป็นเพื่อนร่วมพื้นที่ ไม่ใช่เพียงของตกแต่ง ชั้น 2 เป็นออฟฟิศผสานโชว์รูม ส่วนชั้น 3-4 ใช้เป็นสำนักงาน และชั้น 5-6 แสดงสินค้าครบทุกประเภทของแบรนด์เฟอร์นิเจอร์ Wurkon โดยมีคอนเซ็ปต์สำคัญคือการลบเส้นแบ่งระหว่างศิลปะ การออกแบบ และผู้คน

Warin Lab Contemporary คือพื้นที่ศิลปะที่อยู่ในบ้านเก่าอายุกว่าร้อยปีของ หมอบุญส่ง เลขะกุล ที่มีบทบาทสำคัญในการเป็นทั้งนักอนุรักษ์ธรรมชาติ นักปักษีวิทยา และเป็นผู้ก่อตั้งสมาคมอนุรักษ์นกและธรรมชาติแห่งประเทศไทย (Bird Conservation Society of Thailand) หรือ BCST แกลเลอรีแห่งนี้ก่อตั้งโดย สุคนธ์ทิพย์ นาคเกษม มีแนวทางชัดเจนในการนำเสนอผลงานศิลปะร่วมสมัยที่ตั้งคำถามกับปัญหาสังคมระดับโลก โดยนับตั้งแต่ก่อตั้งในปี 2021 ได้นำเสนอผลงานศิลปะที่ว่าด้วย ‘สิ่งแวดล้อม’ ผ่านหลากหลายมุมมองของศิลปิน เพราะเชื่อว่านี่คือประเด็นที่เราทุกคนเกี่ยวข้องโดยตรงและต้องร่วมกันหาทางออก และเชื่อว่าศิลปะคือพลังที่กระตุ้นให้สังคมก้าวไปข้างหน้าได้ นอกจากนิทรรศการศิลปะ พื้นที่แห่งนี้ยังจัดเวิร์กช็อป เสวนา และกิจกรรมการเรียนรู้ต่างๆ เพื่อสร้างความเข้าใจในวงกว้างและจุดประกายให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างยั่งยืน

PLAY Art House คืออีกหนึ่งสถานที่ที่ใครไปเที่ยวทรงวาดก็ต้องแวะเข้าไปเดินดูงานศิลปะ เพราะที่นี่คือแกลเลอรีศิลปะร่วมสมัยแห่งแรกบนถนนทรงวาดที่เกิดจากการรีโนเวตโกดังเก็บรองเท้าเก่าอายุกว่า 100 ปีให้กลายเป็นพื้นที่ศิลปะโดย อุ๊ย-เกียรติวัฒน์ ศรีจันทร์วันเพ็ญ ผู้ก่อตั้งแบรนด์รองเท้าแตะ Iollipachypop และทายาทร้านขายส่งรองเท้าในสำเพ็ง

อาคารสีกรมท่าขนาด 3 คูหานี้โดดเด่นด้วยประตูหน้าต่างเหล็กดัดสีดำ เสากลมแบบโรมัน และโลโก้หัวเสาสไตล์คลาสสิก ซึ่งสะท้อนตัวตนของสถานที่ที่เชื่อมอดีตและปัจจุบันเข้าด้วยกันภายในมีพื้นที่จัดแสดงงานนิทรรศการหมุนเวียนบริเวณชั้นล่าง ที่จัดแสดงผลงานศิลปะเชิงทดลองและสร้างสรรค์ พร้อมเปิดพื้นที่ให้ศิลปินได้ทดลองแนวคิดใหม่ ๆ โดยเชื่อมโยงศิลปะ วัฒนธรรม และชุมชนท้องถิ่นเข้าด้วยกันผ่านนิทรรศการและกิจกรรมสร้างสรรค์หลากหลายรูปแบบ ส่วนชั้นบนยังคงเป็นโกดังเก็บรองเท้า

หอศิลป์มหาวิทยาลัยศิลปากร (Art Centre Silpakorn University) ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตวังท่าพระ โดยใช้ท้องพระโรงและพระตำหนักกลางที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีในฐานะอาคารประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัย และได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นหอศิลป์เพื่อส่งเสริมศิลปะและวัฒนธรรมร่วมสมัยผ่านการจัดนิทรรศการและกิจกรรมด้านศิลปะ

หอศิลป์ ณ บ้านเจ้าพระยา อาร์ตแกลเลอรีริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่อยู่ใกล้สวนสันติชัยปราการและป้อมพระสุเมรุ ย่านถนนพระอาทิตย์ ตัวอาคารเป็นบ้านทรงปั้นหยาสมัยเก่า ที่เคยเป็นทั้งตำหนักในวังของพระองค์เจ้าเนาวรัตน์ พระราชโอรสของรัชกาลที่ 4 ที่ประทับของพระองค์เจ้าคำรบ ปราโมช (อธิบดีกรมตำรวจนครบาลคนแรกของไทย) ที่พักรับรองแขกเมือง และที่ทำการกรมตำรวจภูธรก่อนจะถูกทิ้งร้าง

ปัจจุบัน กลุ่ม ปตท. ได้เข้ามาบูรณะและอนุรักษ์บ้านเจ้าพระยาแห่งนี้ให้กลายเป็นพื้นที่ศิลปะและการเรียนรู้ โดยใช้เป็นสถานที่จัดแสดงผลงานจากการประกวดศิลปกรรม ปตท. รวมถึงนิทรรศการหมุนเวียนของศิลปินทั้งรุ่นใหญ่และรุ่นใหม่ นอกจากนี้ ยังมีคาเฟ่เล็กๆ ที่น่าสนใจอย่าง Café Amazon for Chance ที่มีผู้พิการทางการได้ยินเป็นบาริสต้าเพื่อเปิดโอกาสให้ทุกคนในสังคมได้มีพื้นที่ของตัวเอง

อาร์ตแกลเลอรีเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ในบ้านไม้เก่าสไตล์ขนมปังขิงอายุเกือบ 150 ปี ในตรอกตึกดิน ตัวบ้านเคยเป็นบ้านของเพื่อนสนิทเจ้าของแกลเลอรีที่โตมาด้วยกัน ทำให้มีความผูกพันกับสถานที่เพราะมา นั่งเล่นที่นี่เป็นประจำตั้งแต่ยังเด็ก จนวันหนึ่งได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง เลยเกิดไอเดียปัดฝุ่นบ้านที่ถูกปิดไว้นานกว่า 20 ปีให้กลายเป็นพื้นที่สร้างสรรค์ร่วมกัน

แรกเริ่มตั้งใจจะตั้งชื่อว่า ‘บ้านไม้ขาว’ ตามลักษณะบ้านไม้ที่ปลูกต้นไม้ดอกสีขาวล้อมรอบ แต่สุดท้ายเปลี่ยนเป็น ‘พยัคฆ์’ เพราะบ้านอยู่ใกล้ศาลเจ้าพ่อเสือ และบังเอิญผู้ก่อตั้งทั้งสามคนมีรอยสักเสือเหมือนกันหมด แถมลายฉลุบนบ้านยังคล้ายลายหน้าผากเสืออีกต่างหาก

พื้นที่แกลเลอรีแบ่งเป็น 2 ชั้น ชั้นล่างมี ‘ห้องบ้านไม้ขาว’ ที่จัดแสดงของใช้ของคุณย่าเจ้าของบ้านเดิม กับ ‘ห้องพยัคฆ์พาณิชย์’ ซึ่งเป็นช็อปขายของที่ระลึกและผลงานศิลปิน ส่วนชั้นบนเป็นห้องจัดแสดง 4 ห้อง ตั้งชื่อตามชนิดของเสือ ได้แก่ สมิง, โคร่ง, พาดกลอน และลายเมฆ

นอกจากนั้นยังปรับพื้นที่รอบๆ บ้านให้กลายเป็นสวนสำหรับจัดอีเวนต์กลางแจ้ง และบ้านพักศิลปิน รวมถึงมีคาเฟ่และบาร์เล็กๆ ด้วย

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป (The National Gallery) หรือที่หลายคนคุ้นในชื่อ ‘หอศิลปเจ้าฟ้า’ ตั้งอยู่บนถนนเจ้าฟ้า ย่านพระนคร เดิมทีพื้นที่ดังกล่าวเคยเป็นตำหนักของเจ้านายฝ่ายวังหน้า ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 และเป็นที่มาของชื่อถนนเจ้าฟ้าในปัจจุบัน ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการรื้อถอนตำหนักเพื่อสร้างโรงกษาปณ์แห่งใหม่ชื่อ ‘โรงกษาปณ์สิทธิการ’ เพื่อใช้ผลิตเหรียญกษาปณ์ของประเทศจนถึงปี พ.ศ. 2517

ต่อมากรมศิลปากรได้ขอใช้พื้นที่ของโรงกษาปณ์เก่าเพื่อปรับเป็นหอศิลป์แห่งชาติ สำหรับจัดแสดงผลงานศิลปะของศิลปินไทยและต่างชาติ และเปิดให้เข้าชมอย่างเป็นทางการในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2520 จากนั้นได้เปลี่ยนชื่อจาก ‘หอศิลป์แห่งชาติ’ เป็น ‘พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป’ ตาม พ.ร.บ. โบราณสถานฯ และเปิดให้เข้าชมอีกครั้งในปี พ.ศ. 2521 พร้อมขยายพื้นที่จัดแสดงในปี พ.ศ. 2526 จากการมอบพื้นที่เพิ่มเติมโดยกรมธนารักษ์ ทำให้หอศิลป์สามารถรองรับกิจกรรมศิลปะและผู้เข้าชมได้หลากหลายมากขึ้น

GalileOasis คืออาร์ตสเปซที่แปลงโฉมตึกเก่าอายุกว่า 40 ปี จำนวน 20 คูหา ให้กลายเป็นโอเอซิสแห่งศิลปะและไลฟ์สไตล์ โดยภายในโครงการแบ่งออกเป็น 3 พื้นที่หลัก ได้แก่ GalileOasis Gallery แกลเลอรีสำหรับจัดแสดงผลงานศิลปะจากศิลปินหลากหลายรุ่นและเปิดกว้างสำหรับศิลปะทุกแนวคิด, GalileOasis Theatre โรงละครขนาดกะทัดรัดที่รองรับการแสดงจากกลุ่มละครเวทีรุ่นใหม่ และ GalileOasis Boutique Hotel โรงแรมบูทีคที่ตกแต่งด้วยกลิ่นอายดั้งเดิมผสานความร่วมสมัยอย่างลงตัว

พื้นที่ของโครงการรายล้อมด้วยต้นไม้สีเขียวและมีคาเฟ่ดีไซน์เก๋อย่าง Piccolo Vicolo Cafe รวมถึงมีโซนกิจกรรมกลางแจ้งที่จัด Art Market ทุกต้นเดือน เหมาะสำหรับคนที่ต้องการพื้นที่พักผ่อน ทำงาน สังสรรค์ หรือเสพงานศิลปะในบรรยากาศร่มรื่นเป็นกันเอง

ATT 19 คืออาร์ตแกลเลอรีร่วมสมัยที่ตั้งอยู่ในอาคารเก่าอายุกว่า 120 ปี ใกล้ตรอกกัปตันบุช ย่านเจริญกรุง ที่เคยเป็นโรงเรียนสอนภาษาจีนมาก่อน ปัจจุบันถูกแปลงโฉมให้เป็นพื้นที่ศิลปะหลากหลายฟังก์ชันโดยยังคงโครงสร้างและเสน่ห์เดิมไว้ ภายในอาคารแบ่งออกเป็น 2 ชั้น มีทั้งโซนจัดแสดงงานศิลปะจากศิลปินไทยและต่างชาติ ร้านกาแฟ โซนจัดเวิร์กช็อป และพื้นที่จัดกิจกรรมพิเศษต่างๆ

Sriwiang Gallery ตั้งอยู่บนถนนศรีเวียง ไม่ไกลจากวังประมวญ เป็นพื้นที่เก่าแก่ที่มีประวัติความเป็นมายาวนานกว่า 120 ปี ตัวบ้านเป็นบ้านไม้ที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมโคโลเนียล อายุ 116 ปี ทาสีขาวไข่มุกเป็นเอกลักษณ์ ตกแต่งจั่วหลังคาและชายคาด้วยไม้ฉลุ สะท้อนเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมของยุคนั้น โดยผสมผสานอิทธิพลแบบโคโลเนียลเข้ากับศิลปะไทยและตะวันตกอย่างลงตัว